TİYATRODA İSTİKRAR - II

Çalışan kişilerin aynı zamanda tiyatro ile uğraşmalarını başta çalıştıkları kurumlar, sonrasında kariyer beklentisi yüksek olan aileler hatta bu oyuncuların ofisteki çalışma arkadaşlarının kıskanç bakışlarının yarattığı baskılar engellemeye çalışır. Hatta bu baskılar zaman zaman acı bir şekilde dışa vurulur:

Çalışma Arkadaşı - Hafta sonu ne yapsak acaba?Şunu mu yapsak bunu mu yapsak?(Seçenekler:Alışveriş yapmak,boş boş gezmek,kuaföre gidip saç modelini değiştirmek,maça gitmek,maç izlemek,eski arkadaşlarla buluşup kötü giden aşk hayatları hakkında dertleşip kahve fallarına bakmak vb.Genellikle alternatifler çok çeşitlenmez ve bu çeşitliliğin az olması çalışan kişileri bir buhrana sürükler onlar farkında olmadan.)

Çalışan ve Tiyatro Oyuncusu -Ben gelemem,provam var 1500 saat sürecek,oyunum var,kostüm provam var,text çalışmam gerekiyor.

Çalışma Arkadaşı - Sen deli misin ya,aynı anda hepsi nasıl yani?Ay hiç uğraşamam vallahi,tiyatrocuların durumu ortada yani,sen ne için bu kadar emek veriyorsun ki boşu boşuna!

Çalışan ve Tiyatro Oyuncusu - (Sinirlenir,belli etmemeye çalışarak)Ben böyle iyiyim,sen keyfine bak.

Çalışma Arkadaşı - Ya aslında baksana, benim de canım sıkılıyor, ben de gelsem bir baksam ya n’apıyorsunuz. Belki ben de oynarım, bak ağzım çok iyi laf yapar benim.Süper de taklit yaparım.

Çalışan ve Tiyatro Oyuncusu - Yok, zannetmiyorum sana uygun olacağını, tiyatro sanatıyla uğraşmak çok emek gerektirir, ağzının laf yapması yetmez, ağzından çıkanın ne olduğunu bilmen, tartman, duyumsaman gerekir önce! Senin vermek istemeyeceğin kadar çok emek lazım, yoksa yapamazsın, daha çok üzülürsün.

Çalışma Arkadaşı - Amaan,ben de öylesine demiştim zaten, zaten kapalı alanlarda daralıyorum, Zango’nun yeni sezon koleksiyonunu çok merak ediyorum, kızlarla oraya gideriz biz de, ne çalışıyorsunuz, bari eğlenceli bir şeyler mi, gelir bakarız yetenek var mı sende?!!!!

Çalışan ve Tiyatro Oyuncusu – İçses - Offfff,offf!Evet evet çok eğlenceli! Ben haber veririm size tarihleri.

Çalışma hayatında da tiyatroyla ilgili farklı savaşlar veren oyuncu, zamanı etkin kullanmaya tiyatro sayesinde alıştığı için işini hep zamanında bitirmek ister ama ofis ortamı bu tür garip sohbetlerle yakasını bırakmaz. Üstüne bazen de tiyatroyla ilgilendiğini bilen yöneticilerinin her aksaklıkta faturayı tiyatroya ayırdığı zamana yüklemesi eklenir. Açıklayamazsınız ama çoğunun zihninde ayrıca sanatla uğraşmak gibi bir kodlama yoktur. Hatta içten içe size sinir olurlar hem çok çalışıp hem bu kadar nasıl mutlu olabildiğiniz için, işleri yükledikçe yüklerler. Bir nevi kendi mutsuzluklarıyla yüzleşirler sizi görünce dayanamazlar.

Başta da belirttiğim gibi çok geniş kapsamlı bir konu. Ama her şey dönüp dolaşıp “insan” kaynağında buluşuyor. Özetleyecek olursak; koşullarınız ne olursa olsun, siz mevcut koşullarınızı iyileştirmeyi kafaya takmışsanız bilin ki her şey olmasa da çoğu şey yolunda gidecektir bu çetin yolda. Gerçeklerden hiç ayrılmadan adımlarınızı atmalısınız, yapabileceklerinizi görüp üzerine gitmeli, yapamayacaklarınızı tespit edip gerekli zemin için yatırım yapmalısınız ileriye. Bilmelisiniz, bilen kişilerle buluşmalısınız, okumalı, izlemelisiniz. Bildikleriniz yetmemeli, daha çoğunu öğrenmek için didinmelisiniz. Eğer bir sisteminiz varsa somut verilere dayanan tüm önsezileriniz sizi zamanla haklı çıkaracaktır çoğu konuda. Tecrübeniz arttıkça güven duyacaklar tiyatronuza, çünkü artık siz tiyatronuza çok güveniyorsunuz, yetmez mi?

Bence yeter!

Dilek Türk / AÇIKÇA Mayıs 2010